حاضران دست به شراب برده بودند . رسم و عادت درينگونه مهمانيها چنين است : يكى از بزرگان كه بسن مخصوصى رسيده است و با تيمور بستگى دارد ، بهمراه دو جوان كه آنان نيز از خويشان اعليحضرت‌اند ، با هم پيش ميآيند تا بشاهزاده خانم شراب تعارف كنند و آنگاه بديگر مهمانان حاضر در مجلس . هر يك از خدمتكاران به يك دست پارچه‌اى سفيد كه بمنزلهء دستمال سفره است دارد و در دست ديگر در سينى كوچك مسطح نيز پياله‌هاى زرين كوچك كه با شراب پر گشته و براى نوشيدن آماده است ، گرفته . آن بزرگ سالخورده و دو نوجوان كه بايد شراب را تعارف كنند پيش ميآيند و برابر آنان خدمتكاران با سينىهاى شراب بسوى شاهزاده خانم و در نيمراه زانوى راست را خم ميكنند و زانو ميزنند . اين كار را سه بار ميكنند و زانو ميزنند و بر ميخيزند . ولى همچنان در همان جاى نخستين پايدار و ثابت هستند و حركت ميكنند . سپس آن مرد سالخورده و آن دو نوجوان هر يك پياله‌اى را كه خدمتكاران بر سينى كوچكى نهاده‌اند ميگيرند و هر سه به آنجا كه شاهزاده خانم نشسته است نزديك ميشوند و جام را با دستمال سفره ميگيرند تا دستشان به فلز آن نخورد . بار ديگر درست در برابر شاهزاده خانم يا خانمى از ملازمان او زانو ميزنند و جام را بوى تقديم ميكنند . اين كار كه پايان يافت آن تعارف كننده از جاى برميخيزد و همچنانكه آن سينى را بدست دارد بجاى نخست خويش باز ميگردد . اما در بازگشت چنان رعايت ادب مىكند كه مبادا پشتش بسوى خانم بگردد و همچنان رو بخانم به پس ميرود . آنگاه در نقطه‌اى معين بار ديگر زانو مىزند و زانوى راست را بر زمين مينهد و تأمل مىكند تا خانم جام را بسر كشد و سپس از جاى بر ميخيزد و ميرود تا جام را بگيرد . آن خانم نيز جام را در سينى زر ميگذارد آن ساقى يا تعارف‌كننده بار ديگر به همان شيوهء سابق در حالى كه رو بخانم دارد پس پس باز ميگردد . اينك بايد در نظر داشته باشيد كه اين شيوهء ميگسارى در زمان كوتاهى